Όποιος ρωτάει ποιός είναι ο Ηλίας, έχω να του απαντήσω το εξής απλό: Ο αγαπητός, προλαλήσας, του εν λόγω μηνύματος, συνονόματος...
Δεν μπορώ να καταλάβω, που θα μπορούσε να μπερδευτεί κανείς, εκτός από εμένα...
Με χρειάζονται έξω...
Long Text Frame - Διαβάστε αν θέλετε με το κουμπάκι 'Εμφάνιση' το κείμενο:
"Μπάτμαν και μαλακίες..."
Εγώ είμαι το "μικρό επαρχιωτόπουλο" και κατ' άλλους, ο
"λάγνος, ημεδαπός λογιστής".
voskos_7 (24-12-13)
Μηχανή του χρόνου: Μυστικές κοκορομαχίες στην Αθήνα. Ο Μαύρος Χάρος, ο Αθάνατος Πέτρος, ο Μανιάτης κι ο Σκουλαρίκης
η δεκαετία του ‘50 οι κοκορομαχίες αποτελούσαν ένα από τα αγαπημένα «σπορ» των Αθηναίων, που έσπευδαν σε διάφορες μυστικές τοποθεσίες, για να τις παρακολουθήσουν από κοντά.
Όχι μόνο για τη δόξα του «αθλήματος», αλλά και για να στοιχηματίσουν παράνομα με σκοπό το κέρδος.
Οι αγώνες ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς σε ορισμένους κύκλους της πόλης και σε οργανωτικό επίπεδο δεν είχαν να ζηλέψουν σε τίποτα τους αντίστοιχους, που παραδοσιακά διεξάγονταν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Τα κοκόρια-αστέρια της εποχής ήταν ο Μαύρος Χάρος, ο Αθάνατος Πέτρος, ο Μανιάτης, ο Μαύρος Πειρατής, ο Σκουλαρίκης, ο Εντοπίοτ και ο Καραμπέτ.
Την αποκάλυψη των κοκορομαχιών είχε κάνει η εφημερίδα Ακρόπολη και ο δημοσιογράφος Νίκος Παπαδόπουλος, που είχε τις αποκλειστικές πληροφορίες.
![]()
Οι λεπτομέρειες για τον τρόπο διεξαγωγής των κοκορομαχιών, την προετοιμασία των πτηνών, το κοουτσάρισμα από τους ιδιοκτήτες και τους αγώνες, ήταν καταπληκτικές.
Οι αγώνες διεξάγονταν στα τέλη Δεκεμβρίου κάθε έτους και η προετοιμασία για αυτούς δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από την προετοιμασία κάποιου κανονικού αθλητικού γεγονότος.
«Το ρινγκ, διαστάσεων 4,5Χ4,5 μέτρα, ήταν όπως και το πραγματικό, με σχοινιά γύρω και μια μόνο διαφορά, την επιφάνεια στρωμένη με πριονίδι.
Στους αγώνες της Κυριακής, που τους παρακολούθησαν περί τα 100 άτομα, προσήλθαν 20 παλαισταί – κοκόροι, συνοδευόμενοι από τους ιδιοκτήτες τους», έγραφε το ρεπορτάζ της εφημερίδας.
![]()
Τα ζευγάρια για την κοκορομαχία δεν έβγαιναν με κλήρωση, αλλά με ορισμό και κατόπιν συνεννοήσεως των δύο ιδιοκτητών.
Όπως και στην πυγμαχία, τα κιλά ήταν αυτά που καθόριζαν τις κατηγορίες. Οι διάλογοι μεταξύ των «προπονητών» ήταν συνήθως οι εξής:
-«Πόσο είναι ο δικός σου;»
-«Τρεις οκάδες και 100 δράμια»
-«Εντάξει, τόσος είναι και ο δικός μου. Να παλέψουν;»
-«Ναι, σύμφωνοι».
Στην κοκορομαχία που κατέγραψε η εφημερίδα, οι ιδιοκτήτες κοκόρων-παλαιστών δεν ξεπερνούσαν τους 20 – 30 σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο.
Ήταν όμως «επαγγελματίες».
Οι «προπονητές» διάλεγαν με προσοχή το «πουλέν» τους, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στο γενεαλογικό δέντρο των κοκοριών.
Η διασταύρωση, για να βρεθεί το «πτηνό- μπεχλιβανής», δηλαδή ο γενναίος και δυνατός μαχητής, ήταν θέμα γνώσεων και εμπειρίας.
![]()
Το κοκόρι έπρεπε να έχει μεγάλα και γαμψά νύχια, δυνατό ράμφος και δύναμη στα πόδια και στα φτερά. Σε διαφορετική περίπτωση, ήταν καταδικασμένο.
Διατηρούσαν κοτέτσια με τα ίδια στάνταρ των στάβλων του ιπποδρόμου και προπονούσαν καθημερινά τα πτηνά, για να είναι σε φόρμα.
Η διατροφή τους έπαιζε και αυτή ρόλο και γι’ αυτό τους τάιζαν με κιμά και αυγά.
Ο ανταγωνισμός φαίνεται ότι ήταν μεγάλος.
Το ρεπορτάζ ανέφερε, ότι οι προπονήσεις, για να μετατραπεί ένα κοκόρι σε απόλυτο πρωταθλητή, ήταν μυστικές.
«Δεν είναι λίγα τα περιστατικά κατασκοπείας εκ μέρους ιδιοκτήτου άλλου κοτετσιού, ο οποίος προσπαθεί να μάθη τη δυναμικότητα και τα κόλπα των παλαιστών του αντίπαλου μάνατζερ», ανέφερε ο ρεπόρτερ.
![]()
Οι αγώνες
Οι κανόνες των κοκορομαχιών ήταν απλοί.
Από τη στιγμή που τα δύο κοκόρια έμπαιναν στο ρινγκ, μόνο ένα θα έβγαινε ζωντανό.
Δεν υπήρχε χρονόμετρο για τους γύρους, παρά μόνο μικρά «τάιμ άουτ», που ζητούσαν οι ιδιοκτήτες, για να «δώσουν οδηγίες» και να «κουράρουν» τους μαχητές.
Πολλές φορές, η διάρκεια ενός αγώνα ξεπερνούσε ακόμη και τη μία ώρα.
Η λέξη υποχώρηση ήταν άγνωστη για τα κοκόρια.
Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρχε και η ισοπαλία.
Όπως στον αγώνα του Μανιάτη με τον Πειρατή.
Τα πτηνά, εξαντλημένα, ακουμπούσαν λαιμό με λαιμό και στέκονταν ακίνητα.
Όσο και αν τους χώριζαν οι εκπαιδευτές, για να ξαναπαλέψουν, αυτά επαναλάμβαναν την ίδια τακτική.
Είχαν αναγνωρίσει ότι ήταν ισοδύναμοι και ως τίμια και περήφανα κοκόρια, αρνιόνταν να παλέψουν.
«Άρχισε, λοιπόν, ο τρίτος αγώνας μεταξύ του Μανιάτη και του Πειρατή. Πεισματώδης, θεαματικός, τρομερά ενδιαφέρων.
Επιθέσεις, αντεπιθέσεις, λακτίσματα, ραμφίσματα, πηδήματα και ένας στρόβιλος φτερών να περιϊπτατο.
Και ακόμη, αίμα που πότιζε το πριονίδι, ενώ στις εξέδρες οι φίλαθλοι ενθουσιασμένοι παρώτρυναν τους αντιπάλους.
Άντε Μανιάτη! Επάνω του. Μπράβο Πειρατή! Μην τον φοβάσαι», έγραφε η εφημερίδα.
Η πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος των κοκορομαχιών είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία.
"When I was 5 years old, my mother always told me that happiness was the key to life. When I went to school, they asked me what I wanted to be when I grew up. I wrote down "happy". They told me I didn’t understand the assignment.
I told them they didn’t understand life."
—John Lennon
ΜenoumeEuropi τραλαλι λιλαλαλο
H παγκοσμιοποίηση θέλει τα πειραματόζωά της, Σάκη. Εμάς μας άφησαν σε κώμα και τα πειράματα πλέον δεν μπορεί να είναι εκτεταμένα όπως στην αρχή. Χρειάζονται υγιείς οργανισμούς. Τώρα η Λετονία, αύριο η Αλβανία, έχει για ολους μπαλντά και νυστέρι, μέχρι να βρούνε τη συνταγή της τέλειας λοβοτομής και να ησυχάσουμε μια και καλή...
Στα υπόλοιπα που λέτε, συμφωνώ - άλλωστε, η Ελλάδα, δεν είναι καλός δοκιμαστικός σωλήνας γιατί έχει πολλά αντιδραστικά στοιχεία εντός του.
«Η άνοδος των τιμών και η μείωση της αγοραστικής δύναμης προκαλούν ανησυχία σε μια χώρα όπου ο μέσος μισθός φτάνει τα 500 ευρώ. Και οι Λετονοί δεν έχουν καμιά όρεξη να πληρώνουν για τα χρέη της Ελλάδας. Οσο για το γεωπολιτικό επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο με την υιοθέτηση του ευρώ η Λετονία αποκτά ισχυρή προστασία έναντι της Ρωσίας, δεν πείθει όσους πιστεύουν ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει πλέον σοβαρούς κινδύνους στα ανατολικά της» αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανταπόκρισή της από τη Ρίγα, η γαλλική εφημερίδα Le Monde.Από κάτι τέτοια όμως, ψήνομαι, ότι, τελικά, ίσως τους αξίζει ένα κοινό νόμισμα. Στο κάτω - κάτω, αυτοί είναι ήδη φτωχοί...
Ενδέχεται, βεβαίως, το παρόν, να είναι εκτίμηση - ευσεβής πόθος, της συντάκτριας, αλλά λόγω και της περιρρέουσας ατμόσφαιράς, δύσκολο να υποθέσει κανείς, ότι το έβγαλε από το κεφάλι της.
"Μπάτμαν και μαλακίες..."
Εγώ είμαι το "μικρό επαρχιωτόπουλο" και κατ' άλλους, ο
"λάγνος, ημεδαπός λογιστής".
"When I was 5 years old, my mother always told me that happiness was the key to life. When I went to school, they asked me what I wanted to be when I grew up. I wrote down "happy". They told me I didn’t understand the assignment.
I told them they didn’t understand life."
—John Lennon
Άμα έχουν πολιτικούς σαν τους δικούς μας, ναι.
«Λέγεις πασά μου να σε προσκυνήσω. Κι εγώ ρώτησα τον πούτζον μου και μου είπε να μη σε προσκυνήσω»...
Γεώργιος Καραϊσκάκης προς τον Μαχμούτ πασά, 1823
Tη θυμάμαι την ιστορία. Είχε γίνει πολύ μεγάλος ντόρος τότε, κυρίως στις εφημερίδες μιας και τότε αυτές ήταν το βασικό μέσο ενημέρωσης.
Η υπερασπιστική γραμμή των δικηγόρων του Γκιωνάκη ήταν παρόμοια με των δικηγόρων του Κορκονέα. Για εξοστρακισμό επέμεναν αμφότεροι. Πάντως ο Γκιωνάκης την έβγαλε καθαρή, κυρίως γιατί η Κοζανιτά έδειξε να τον συγχωρεί και να μη θέλει τη καταδίκη του.
Αντισυνταγματικές οι μειώσεις των αποδοχών των δικαστώνΚι άλλη άγρια ερωτική συνεύρεση...Οι μισθοί τους επανέρχονται στα επίπεδα προ του δεύτερου μνημονίου
Αντισυνταγματικές έκρινε, με δύο αποφάσεις του, το Μισθοδικείο τις μειώσεις των αποδοχών των δικαστών, καθώς επίσης έκρινε ότι το 25% του εισοδήματος των δικαστών πρέπει να είναι αφορολόγητο, όπως είναι και στους βουλευτές. Κατόπιν αυτών, οι αποδοχές των δικαστών επανέρχονται στο καθεστώς προ του δευτέρου Μνημονίου (Ιούλιος 2012).
Το Μισθοδικείο, με πρόεδρο την αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, Μαρία Σαρπ, δημοσίευσε δύο αποφάσεις: η πρώτη απόφαση αφορά τα μισθολογικά των δικαστών και η δεύτερη, τα φορολογικά.
Πηγή: [Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να δουν τα links. ]
ΥΓ : Μήπως πρέπει να τα πάρουν και αναδρομικά από τον Ιούλιο του 12;
Να λέμε και τα καλά, όταν αυτά υπάρχουν.
[Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να δουν τα links. ]Εν μέσω κρίσης, η Καπνοβιομηχανία ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε., μοίρασε 2,5 εκατ. ευρώ στους εργαζόμενους της.Πρωτοχρονιάτικο δώρο από επίδομα γαλοπούλας ύψους 200 ευρώ ανά εργαζόμενο, bonus 800 ευρώ για όποιον δεν έλειψε ούτε μια ημέρα από τη δουλειά του, έκτακτη οικονομική ενίσχυση έως 2600 ευρώ σε όλους τους εργαζόμενους και σειρά άλλων παροχών κυρίως για εργαζόμενους με παιδιά που σπουδάζουν. Όλα αυτά από μια ελληνική επιχείρηση μέσα στο 2013. Η πρώτη οικονομική είδηση της χρονιάς, είναι θετική.
sirkostas (03-01-14)
Και άλλη άγρια ερωτική συνεύρεση..."Η προσδοκία για την Ελλάδα είναι ότι μπορεί μερικώς να έχει πρόσβαση στις αγορές από το 2015", αναφέρεται σε επίσημη απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής" προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Bookmarks