Η συνεχεια του αρθρου-αφιερώματος που κανει το RED-DNA με την πολύτιμη προσφορα του pesetero στα ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ του Θρύλου μας. Γιατι καποια πραγματα πρεπει να τα μαθαινουν οι νέοι και να μην τα ξεχνουν οι παλιότεροι.

Στο πρώτο μερος είδαμε την άνοδο και την πτώση του Κοσκωτα, και την εισαγωγή του Θρύλου σε ένα λαβύρινθο προβληματων και χρεών. Οι Θαλήδες αλώνιζαν και ο Ολυμπιακός βυθιζόταν όλο και περισσότερο στο χάος. Και σαν να μην έφταναν ολα αυτα εφτασε ως "σωτήρ" ο ... μέγιστος Αργύρης Σαλιαρέλης. Ο Αργύρης-Καριόλης-Πορτοφόλης.

Τα πράγματα έμοιαζαν πραγματικά τραγικά για τον γίγαντα του Πειραιά.... Όμως συντομα θα ερθει η νέμεσις και για τους Θαληδες που λυμαίνονταν το Ελληνικό ποδόσφαιρο, και ζητουσαν να παρουν τον ... Ολυμπιακο στα χέρια τους. Λες και δεν ήξεραν οτι θα βρουν τον κοσμο του μπροστα τους... Ας μη βιαζομαστε ομως, θα τα πουμε ολα με τη σειρα...

Ας παρουμε όμως παλι το νήμα της ιστορίας απο την αρχή.
ΕΔΩ ΤΟ 1ο ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ PESETERO ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΗΜΕΙΩΣΕΩΝ ΤΟΥ

Ο Κοσκωτάς βρίσκεται στη φυλακή λοιπόν απ'τις 23 Νοεμβρίου 1988 και στο προσκήνιο έχει εμφανιστεί ένας νέος "σωτήρας" : Σύμφωνα με τον τύπο της εποχής, ο Αργύρης Σαλιαρέλης, ο "βασιλιάς των ρουμπινιών", αναλαμβάνει τις τύχες του Ολυμπιακού για να τον βγάλει απ'το τέλμα και να τον οδηγήσει ψηλά. Ο Σαλιαρέλης λοιπόν, που φερόταν να είναι ο άνθρωπος ο οποίος φυγάδευσε τον Κοσκωτά, παρουσίασε ένα ιδιωτικό συμφωνητικό σύμφωνα με το οποίο φαινόταν ότι ο Κοσκωτάς του μεταβίβαζε το... 68% των μετοχών του Ολυμπιακού. Ουσιαστικά δηλαδή φαινόταν πως του... χάριζε την ΠΑΕ ! Το συμφωνητικό αυτό δεν το αναγνώρισε ούτε ο ίδιος ο Κοσκωτάς, ο οποίος αρνήθηκε με δηλώσεις του από τις ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 1988 ότι είχε κάνει κάτι τέτοιο, διότι - όπως έλεγε - "τον Ολυμπιακό δεν θα τον αφήσει ποτέ". Μάλιστα για να αποδείξει ότι η ρήση του δεν είναι λόγια του αέρα, κατέβαλε (μέσω τρίτων) στην Αϊντραχτ Φρανκφούρτης την τελευταία προσυμφωνημένη δόση της μεταγραφής του Ντέταρι, ήτοι ένα ποσό της τάξης των 300.000.000 δραχμών.

Την υποτιθέμενη πώληση του Ολυμπιακού από τον Κοσκωτά στον Σαλιαρέλη προσέβαλε δικαστικά η διοίκηση της Τράπεζας Κρήτης, η οποία φυσικά και δικαιώθηκε, καθώς από τον έλεγχο των ορκωτών λογιστών στην τράπεζα διαπιστώθηκε ότι ο Κοσκωτάς υπεξαίρεσε από τα ταμεία της ένα ποσό που ξεπερνάει τα 540 εκατ. δρχ. Με απόφαση του δικαστηρίου η τράπεζα κατέσχεσε τις ονομαστικές μετοχές της οικογενείας Κοσκωτά και των ημετέρων φίλων της και τις αδρανοποίησε, δεν έγινε δηλαδή η ίδια μέτοχος του Ολυμπιακού, αλλά φρόντισε οι μετοχές αυτές να μην μπορούν να "ψηφίσουν" στις γενικές συνελεύσεις.

Μέσα σε έναν κυκεώνα προβλημάτων, με τον Ολυμπιακό ουσιαστικά "ακέφαλο", άλλη μια σεζόν χάθηκε : Ο Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες αγανάκτησε με τον Γκμοχ και... αποστάτησε το Δεκέμβρη, ζητώντας μεταγραφή, χαροποιώντας τον Πολωνό προπονητή, ενώ ο Λάγιος Ντέταρι ήταν πολύ... σκληρός για τα δόντια του και ουσιαστικά έθεσε θέμα "ή αυτος ή εγώ". Ο κόσμος - που παραδοσιακά έπαιρνε το μέρος της "βεντέτας", αλλά και που δεν "πολυπήγαινε" τον Γκμοχ - ζητάει την απομάκρυνση του και ο Γιάτσεκ Γκμοχ θα αποτελέσει παρελθόν μετά την 22η αγωνιστική. Τη θέση του πήραν οι δύο βοηθοί του, Γιάννης Γούναρης και Γιάννης Παπαμάλης.

Ο Ολυμπιακός, παρά τις 5 ισοπαλίες και τις 4 ήττες που είχε επί Γκμοχ, παρέμενε στο παιχνίδι του τίτλου μέχρι την προτελευταία αγωνιστική : Αν κέρδιζε την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, του αρκούσε και ισοπαλία στη Λάρισα την τελευταία αγωνιστική για να πάρει το πρωτάθλημα. Ο γραφικός Σαλιαρέλης είναι τόσο σίγουρος για τη νίκη του Ολυμπιακού, που έχει φτιάξει μια τούρτα με λογότυπο "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΑΕΚ 4-0", την οποία είχε πει ότι θα έκοβε με την ομάδα στον πύργο του στην Αίγινα. Ο υπηρεσιακός προπονητής Γιάννης Γούναρης "φτιάχνει κλίμα", κάνοντας την αλησμόνητη δήλωση : "Ο Ολυμπιακός είναι 'Ο', δηλαδή αρσενικό, ενώ η ΑΕΚ είναι 'Η', δηλαδή θηλυκό... και ξέρετε τι κάνει το αρσενικό στο θηλυκό". Ο Φρίξος Κώνστας στο "Δικέφαλο" σηκώνει πρωτοσέλιδα με τίτλο "ΟΚΟμανικό για το Γιαννή-τσαρο" και η μάχη είναι προ των πυλών.... ("ΟΚΟ" ήταν το παρατσούκλι του σταρ της ΑΕΚ εκείνη τη σεζόν, Μίροσλαβ Οκόνσκι).

Ο Ολυμπιακός "σφυροκοπά" την ΑΕΚ επί 80' και χάνει απίστευτες ευκαιρίες, αλλά στη μία και μοναδική της αντεπίθεση η ΑΕΚ θα σκοράρει με τον Καραγκιοζόπουλο και θα πάρει το πρωτάθλημα. Ο Παναγιώτης Σοφιανόπουλος θα σχολιάσει : "Χάσαμε, αλλά τουλάχιστον γλυτώσαμε την ξενάγηση στον πύργο των φαντασμάτων"...(φανταστήτε σήμερα παίκτη να το λέει αυτό για τον Σωκράτη Κόκκαλη...) Ο "Δικέφαλος" του Φρίξου Κώνστα βγαίνει με ιστορικό πρωτοσέλιδο "Γάβρ0-1 και τηγανιτ0-1" με την υποσημείωση "...είχε και ΟΚΟμανικό".

Ο Ολυμπιακός πέτυχε έτσι να τερματίσει 2ος πίσω απ'την ΑΕΚ, η οποία ΑΕΚ στοίχιζε ολόκληρη όσο στοίχισαν στον Ολυμπιακό μόνο ο Ντέταρι με το Μηνά Χαντζίδη (και πολύ λέω). 3ος ήταν ο Παναθηναϊκός και 4ος ο Ηρακλής. Τουλάχιστον εξασφαλίστηκε η συμμετοχή στο κύπελλο UEFA της νέας σεζόν, παρ'όλο το διοικητικό χάος που είχε προηγηθεί.

1989-1990 : Η αρχή της υποτέλειας - "Ο Κοσκωτάς Αμερική, ο Σαλιαρέλης φυλακή..."

Η νέα σεζόν ήταν έτοιμη ν'αρχίσει. Ο Ολυμπιακός βρισκόταν μπλεγμένος σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση καθώς υπήρχε η ασφυκτική πίεση από πλευράς Τράπεζας Κρήτης ώστε να εξασφαλιστούν οι τρόποι με τους οποίους θα έπαιρνε πίσω τα χρήματα που ο Κοσκωτάς υπεξαίρεσε. Ο Σαλιαρέλης αποφυλακίστηκε (είχε φυλακιστεί για υπόθαλψη εγκληματία) και προσέφυγε στο Πρωτοδικείο για να μπορέσει να διοικήσει τον Ολυμπιακό. Με απόφασή του Πρωτοδικείου λοιπόν, ο Αργύρης Σαλιαρέλης διορίστηκε πρόεδρος και επίσημα.

Στην πρώτη γενική συνέλευση μετά τον διορισμό του, ο Σαλιαρέλης με την υποστήριξη του Λάκη Μιχαλά - που είχε στα χέρια του ένα 10% - και τις μετοχές του ερασιτέχνη, αποφάσισε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ από τα 210.000.000 στα 420.000.000. Αυτή η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου έκανε το Σαλιαρέλη κάτοχο του 70% του Ολυμπιακού. Την αύξηση αυτή προσέβαλλε με αγωγή ο εφοπλιστής Νίκος Ευθυμίου, αντιπρόεδρος παλαιότερων διοικήσεων Νταϊφά και πρόεδρος του Ολυμπιακού για λίγους μήνες το 1986. Όπως αποκάλυψε ο εφοπλιστής, ο Σαλιαρέλης υποστήριζε ότι έβαζε χρήματα, αλλά το μόνο που έκανε ήταν να τοποθετεί σε έναν λογαριασμό τις εισπράξεις των αγώνων και να τις εμφανίζει ως ποσά που... έρχονται από το εξωτερικό !

Μ'αυτά και μ'αυτά, με το Σαλιαρέλη "επίσημο αφεντικό", ο κόσμος περιμένει να δεί τι μέλλει γεννέσθαι. "Τρώει" τον πρόλογο των εφημερίδων για τον "βασιλιά των ρουμπινιών" και περιμένει τις κινήσεις για να ορθοποδήσει η ομάδα. Ο Σαλιαρέλης κάνει μια κίνηση εντυπωσιασμού που άρεσε στον κόσμο και φέρνει πίσω στο λιμάνι τον μεγάλο Νίκο Αναστόπουλο. Η επόμενη μεταγραφή του άκουγε στο όνομα Βαγγέλης Καλογερόπουλος, ενώ η μεταγραφή που συντάραξε τον κόσμο άκουγε στο όνομα "Εντβάλντο Άλβεζ Τέλεζ". Και δώστου πηχιαίοι τίτλοι για τον "μεγάλο Εντβάλντο που θέλει η Μπενφίκα", δώστου για τη "γαζέλα απ'τη Βραζιλία"... Ο Εντβάλντο πρόσφερε απλόχερα το γέλιο στα δύο μόλις παιχνίδια που αγωνίστηκε και αποδείχθηκε οτι ήταν... συνωνυμία με τον "Εντβάλντο της Μπενφίκα". Ο "βασιλιάς των ρουμπινιών" αποφάσισε να ντουμπλάρει τις... επιτυχίες και έφερε στο λιμάνι τον ανεπανάληπτο Τόμας Χλοουάνε (φωτο) απ'τον Ιωνικό.

Το προπονητικό δίδυμο Γούναρη-Παπαμάλη έχει αποχωρήσει με το τέλος της σεζόν και τη θέση του έχει πάρει (προσωπική επιλογή Σαλιαρέλη) ο πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός, Μίλτος Παπαποστόλου. Μετρίων προπονητικών δυνατοτήτων ο άλλοτε πρόεδρος του συνδέσμου Ελλήνων προπονητών, επι της ουσίας δεν είχε δοκιμαστεί ποτέ σε συνθήκες πρωταθλητισμού. Ο κόσμος δε τον πολυσυμπαθούσε κιόλας, λόγω των γνωστών "κίτρινων" αισθημάτων του. Η "ομερτά" των οπαδών κράτησε λίγο. Στο διάστημα 20/08/1989 - 10/09/1989 ο Ολυμπιακός είχε μία ισοπαλία και τρείς νίκες στη φάση των ομίλων του κυπέλλου Ελλάδας : Μια εμφατική νίκη με 8-0 επί του Ηροδότου, ένα 2-0 επί της Σπάρτης, ένα αγχώδες 4-3 επί της Κορίνθου και μιά "λευκή" ισοπαλία (0-0) με την - αγωνιζόμενη τότε στην Γ' Εθνική - Καλλιθέα. Ο κόσμος μουρμούριζε για τη διαχείριση της ομάδας απ'τον Παπαποστόλου, καθώς με Ντέταρι στα χαφ και Αναστόπουλο - Μητρόπουλο μπροστά, περίμενε τουλάχιστον τέτοια ματς να τα "καθαρίζει" χωρίς προβλήματα.

Η ομερτά "έσπασε" στις 13/09/1989, στον 1ο γύρο του κυπέλλου UEFA. Ο Ολυμπιακός είχε κληρωθεί να αντιμετωπίσει την παντελώς άγνωστη στο Ελληνικό κοινό, Ραντ Βελιγραδίου. Ομάδα μικρομεσαία στο πρωτάθλημα της πάλαι ποτέ ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, από "σπόντα" κατάφερε να πλασαριστεί σε θέση εξόδου στο UEFA. Ο πρώτος αγώνας είχε οριστεί να διεξαχθεί στο FK Rad Stadium, το οποίο ήταν ένα συμπαθητικό γηπεδάκι σαν αυτά που πάνε οι ομάδες στο εξωτερικό και κάνουν προετοιμασία : Γύρω γύρω δέντρα, κόσμος που έβγαζε βόλτα το σκύλο, παιδιά με ποδήλατα και τέτοια. Οι ιδέες και η... έξυπνη τακτική του Παπαποστόλου - ήτοι "όλοι πίσω, να κρατήσουμε το μηδέν", έφερε τον Ολυμπιακό σε δεινή θέση καθώς μέχρι το τελευταίο λεπτό του αγώνα έχανε με 2-0 και έβλεπε οτι αποχαιρετούσε το κύπελλο UEFA και πάλι, από πολύ νωρίς. Το "φιλί της ζωής" ήρθε από το γκολ του Τσαλουχίδη στο 90' που έδωσε ελπίδες για τον επαναληπτικό, αλλά το γυαλί στις σχέσεις οπαδών - Παπαποστόλου είχε ραγίσει. Η ισοπαλία στις Σέρρες (1-1) με τον Πανσερραϊκό απλά όξυνε την κατάσταση. Κάπου εκεί αναλαμβάνει δράση ο Λάγιος Ντέταρι. Μετά το νικηφόρο 3-0 επί του Ιωνικού στις 24/09/1989 με δικό του χατ-τρικ, ζητάει να δεί το Σαλιαρέλη όπου και τον πείθει να απολύσει τον Παπαποστόλου και να προσλάβει στη θέση του τον... πεθερό του, Ίμρε Κόμορα. Ο Σαλιαρέλης λέει "Ναί" γνωρίζοντας οτι έτσι θα ικανοποιήσει και τη "λαϊκή απαίτηση" και ο Κόμορα κάθεται για πρώτη φορά στον πάγκο στις 28/09/1989, στη ρεβάνς με τη Ραντ. Ο Ντέταρι παίρνει το παιχνίδι επάνω του - άλλωστε έπαιζε και για τον πεθερό του - και ανοίγει το σκορ στο 35', ενώ στο 73' "σερβίρει" το 2-0 στον Αναστόπουλο και ο Ολυμπιακός περνάει στην επόμενη φάση.

Στον επόμενο γύρο ο Ολυμπιακός πέρασε και το εμπόδιο της Αυστριακής Φίρστ Βιέννα με δύο ισοπαλίες (2-2, 1-1) και στον επόμενο γύρο αποκλείστηκε πάλι με δύο ισοπαλίες (1-1, 0-0). Ήταν η πρώτη φορά που ο Ολυμπιακός περνούσε και 2ο γύρο και η παρουσία του στη ρεβάνς της Γαλλίας σκόρπισε αισιοδοξία για το μέλλον. Στο πρωτάθλημα όμως, τα πράγματα δεν ήταν τόσο καλά... 18 νίκες, 9 ισοπαλίες και 7 ήττες σε 34 αγώνες δεν είναι ακριβώς αυτό που λέμε "πορεία πρωταθλητισμού". Πολλές γκέλες με υποδεέστερες ομάδες έφεραν τον Ολυμπιακό πίσω στη βαθμολογία και εκτός μάχης του τίτλου, ενώ η μουρμούρα για τον πεθερό του Ντέταρι - αλλά και για τον ίδιο το Μαγυάρο, απ'τον οποίο περίμεναν πολλά περισσότερα οι οπαδοί της ομάδας - αυξανόταν.

Στις άλλες διοργανώσεις πάντως, ο Ολυμπιακός τα πήγαινε καλά. Στο νεοσυσταθέντα θεσμό του "Κυπέλλου ΕΠΑΕ" (ένα κακέκτυπο του League Cup της Αγγλικής Λίγκας, που έζησε ελάχιστα στην Ελλάδα) έφτασε άνετα μέχρι τον τελικό, ενώ και στο κύπελλο Ελλάδος πήγε "περίπατο" μέχρι τα ημιτελικά. Εκεί, απέκλεισε τον Παναθηναϊκό (2-1 στο Καραϊσκάκη, 1-2 στο ΟΑΚΑ, 3-3 στην παράταση) με το Λάγιος Ντέταρι να "κάνει τα δικά του" και στα δύο παιχνίδια. Ο Ούγγρος είχε πάρει απόφαση να κατακτήσει ένα τρόπαιο οπωσδήποτε. Και το κατάφερε, καθώς στις 17/05/1990, στο Ο.Α.Κ.Α., ο Ολυμπιακός θα κερδίσει με 4-2 τον ΟΦΗ με 2 γκολ του Ντέταρι και άλλα δύο του Τσαλουχίδη και θα αποθεωθεί απ΄τον κόσμο, που στην απονομή του παίρνει παπούτσια, κάλτσες, φανέλες και τον αφήνει με το... σώβρακο.

Την ημέρα του τελικού, στις εξέδρες του ΟΑΚΑ βρέθηκε ο Όλεγκ Μπλαχίν που μόλις είχε ξεκινήσει την προπονητική του καριέρα και οι φήμες για αντικατάσταση του Κόμορα φούντωσαν. Οι παίκτες του Ολυμπιακού φροντίζουν να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο ώστε να μη μείνει ο αντιπαθητικός σε πολλούς πεθερός του Ντέταρι στην ομάδα και δέκα ημέρες μετά τον τελικό (27/05/1990), την τελευταία αγωνιστική στο "Καραϊσκάκη" κάνουν το... μεγάλο κόλπο : Προηγούνται με 4-0 του ΟΦΗ στο 50ό λεπτό και... τραβάνε χειρόφρενο! Στο 51' ο Μαρινάκης έκανε το 4-1, στο 62' ο Χάϊμε Βέρα το 4-2 αλλά ο ΟΦΗ είχε... σκαλώσει. Η "ομορφιά του ποδοσφαίρου" σημειώθηκε στο τελευταίο πεντάλεπτο, όπου ο Ολυμπιακός έφαγε 3 γκολ : Στο 85' Μπατσινίλας, στο 86' Βέρα και στο 90' Στέφανος Βάβουλας ολοκλήρωσαν το σεμινάριο της ΠΑΕ Ολυμπιακός "1000+1 τρόποι για να φάτε τον προπονητή σας".

Ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 4η θέση, πίσω απ'τους Παναθηναϊκό (53β.), ΑΕΚ (50β.) και ΠΑΟΚ (46β.). Ο Σαλιαρέλης ανακοινώνει οτι συμφώνησε με τον Όλεγκ Μπλαχίν που είχε ξεκινήσει την προπονητική του καριέρα ένα χρόνο πριν στην Κύπρο και ενημερώνει δημοσιογράφους και ομάδα οτι ο Σοβιετικός θα είναι ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού απ'τη νέα σεζόν.

Η νέα σεζόν ξεκινά με τον Ολυμπιακό να ψάχνει το πρωτάθλημα μετά από την τελευταία στείρα τριετία. Με νέο προπονητή που προκαλούσε δέος και σεβασμό στους περισσότερους - όχι λόγω των προπονητικών του ικανοτήτων, αλλά της τεράστιας κλάσης του και της μεγάλης του καριέρας ως ποδοσφαιριστής - και με ένα ισχυρό ρόστερ, αλλά και τον τίτλο του κυπελλούχου στις αποσκευές του.

Λίγο πριν την έναρξη της προετοιμασίας, γίνεται ένα συμβάν που θα ξεσηκώσει τον κόσμο και θα καταδείξει τον πραγματικό ρόλο του Σαλιαρέλη στον Ολυμπιακό. Ο Αγρινιώτης αμυντικός, Στράτος Αποστολάκης - που είχε διατελέσει και αρχηγός της ομάδας την περασμένη σεζόν - υπογράφει νέο συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, όταν τον πλησιάζει παρασκηνιακά ο Blake Carrington-Vardinogiannis. Ο Αποστολάκης συμφωνεί αφού λάβει τις διαβεβαιώσεις οτι "υπάρχει νομικό παράθυρο" και "δε τρέχει τίποτα με το συμβόλαιο που υπέγραψε με τον Ολυμπιακό" και βάζει τη τζίφρα του στο συμβόλαιο και με τον Παναθηναϊκό. Τα πράγματα όμως δεν ήταν τόσο απλά, γιατί βρέθηκε ένας Αθλητικός Δικαστής που έκρινε παράνομη τη μεταπήδηση του Αποστολάκη στον Παναθηναϊκό, επιβάλλοντας ποινές σε Παναθηναϊκό και Αποστολάκη. Έξαλλος ο "Ρίνγκο" δηλώνει : "Θα κριθούν και οι κρίνοντες". Αποτέλεσμα; Ο "Ρίνγκο" δεν τιμωρείται. Ο Παναθηναϊκός δεν τιμωρείται. Ο Αθλητικός Δικαστής αντικαθίσταται. Η μεταγραφή του Αποστολάκη κρίνεται κανονική και μάλιστα ΜΕ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ απ'τον Ολυμπιακό, με έγκριση δηλαδή του προέδρου της ΠΑΕ!

Ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει δεί ξεκάθαρα ότι ο... "βασιλιάς των ρουμπινιών" Αργύρης Σαλιαρέλης όχι απλά δεν είναι... εμίρης, αλλά μάλλον φέρνει προς το... κακομοίρης. Ο τρόπος που διοικεί την ομάδα, η πλήρης αδυναμία να προστατεύσει την ομάδα απ'τα κόλπα του "Θαλή απ'το Ρέθυμνο" αλλά και οι συχνές δηλώσεις του οτι... "το ταμείον είναι μείον", έχουν κάνει τους οπαδούς να τον έχουν βάλει "στο μάτι" και να τον κράζουν άσχημα σε κάθε ευκαιρία. Το κράξιμο γίνεται οργή, όταν στην "πρώτη" της ομάδας για τη νέα σεζόν, ενώ ο κόσμος περιμένει να δεί και να αποθεώσει το Ντέταρι μαζί με τους άλλους παίκτες του Ολυμπιακού, αίφνης μαθαίνει πως ο παίκτης... πουλήθηκε στη Μπολόνια για να συνεχίσει την καριέρα του στο Καμπιονάτο! Οι εξαγριωμένοι οπαδοί - αλλά και οι απορημένοι δημοσιογράφοι ζητούν το λόγο απ'το Σαλιαρέλη, ο οποίος είπε το αμίμητο "ο Ντέταρι ζήτησε από... μόνος του να φύγει επειδή είναι Ούγγρος". Κάγκελο έμειναν οι οπαδοί και οι δημοσιογράφοι και κοίταζαν ο ένας τον άλλο, για να τους αποτελειώσει ο Ανάργυρος "Ο Ντέταρι δεν ήθελε να μείνει γιατί ο νέος προπονητής είναι Σοβιετικός και οι Σοβιετικοί είχαν σκοτώσει τον παππού του στον πόλεμο"!!! Τέζα άπαντες...

Ο κόσμος έχει αρχίσει να "φορτώνει" άσχημα με τον... άρχοντα των διαμαντιών, που μετά τον Αποστολάκη χάνει μέσα απ'τα χέρια του και τον μεγάλο αστέρα της ομάδας. Η ρελάνς του Ανάργυρου είναι εντυπωσιακή : Ενώ δεν υπάρχει δίφραγκο ούτε για τσίχλα, ξαφνικά ανακοινώνεται οτι στο λιμάνι καταφθάνουν οι Όλεγκ Προτάσοφ - Γιούρι Σάβιτσεφ και Γκενάντι Λιτοφτσένκο. Αρχικά ακούστηκε σαν ανέκδοτο. Ο Γιούρι Σάβιτσεφ ήταν σχετικά άγνωστος στο ευρύ κοινό, αλλά οι Προτάσοφ - Λιτοφτσένκο ήταν πασίγνωστοι : Διεθνείς με τη Σοβιετική Ένωση και με συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια Κύπελλα. Ειδικά το ενδεχόμενο μεταγραφής του Προτάσοφ θα προκαλούσε αίσθηση, καθώς θεωρούταν - στα 26 του χρόνια τότε - το μεγαλύτερο "κανόνι" της Ευρώπης πίσω απ'το μεγάλο Μάρκο Φαν Μπάστεν! Ο Σαλιαρέλης είναι κατηγορηματικός και όταν ερωτάται για το "τι πιθανότητες δίνει για να έρθουν οι Σοβιετικοί στον Ολυμπιακό", απάντησε "99%, το 1% το αφήνω σε περίπτωση που πέσει το αεροπλάνο".

Ο "ρέστος" λοιπόν Σαλιαρέλης κλείνει τις τρείς μεταγραφές και ο κόσμος μέσα στο γενικό ενθουσιασμό για την έλευση των "Μινγκ", δε δίνει σημασία σε ένα σημαντικό γεγονός : Από που βρέθηκαν τα λεφτά για να δώσει τις προκαταβολές ο Ανάργυρος;

Στα αγωνιστικά τώρα : Η σεζόν 1990-1991 ήταν μακράν η πιο μαρτυρική από αγωνιστικής πλευράς για τον Ολυμπιακό, όπου και του στέρησαν έναν τίτλο που πανάξια δικαιούταν με απίστευτες μεθοδεύσεις. Δακρυγόνα, αφαιρέσεις βαθμών, μέχρι και στέρηση συμμετοχής στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα. Το χάϊλαϊτ της σεζόν; Σ'έναν αγώνα στο στάδιο Καραϊσκάκη, απ'τα μεγάφωνα ανακοινώνεται πως χάθηκε ένα πορτοφόλι και το αναζητεί ο κάτοχος του. Το σύνθημα αυθόρμητο : "Αργύρη, καριόλη, φερ'το πορτοφόλι"...

Η κόντρα του Σαλιαρέλη με την "7" έχει φτάσει στα άκρα. Ο Σαλιαρέλης είχε χαρακτηρίσει "ναρκομανείς, χούλιγκανς, απόκληρους της κοινωνίας" τους οργανωμένους, έριχνε κορώνες για "το καλό του Ολυμπιακού" και σε μια πρωτοφανή κίνηση, είχε κλείσει την ιστορική "Θύρα 7" βάζοντας καγκελόπορτες! Η κόντρα έπαιρνε ανεξέλεγκτες διαστάσεις και οι οργανωμένοι απαιτούσαν να πουλήσει το μερίδιο του ο Σαλιαρέλης και να σηκωθεί να φύγει απ'τον Ολυμπιακό.

Μέσα σ'όλα, είχαμε μεταγραφές. Με την αποδέσμευση του Παναγιώτη Μολακίδη, ο Ολυμπιακός έψαχνε τερματοφύλακα. Προώθησε τον Σωκράτη Κοψαχείλη απ'την ομάδα νέων και έφερε το Νίκο Γρηγοριάδη απ'τη Δόξα Δράμας. Στη συνέχεια έφερε πίσω τον - σχεδόν βετεράνο - Πέτρο Μίχο "για να δέσει την άμυνα", έφερε πίσω το Γιώργο Βαΐτση απ'την Παναχαϊκή. Και ενώ ο κόσμος γκρινιάζει για την ισχνή ενίσχυση της ομάδας και την αδυναμία να "χτυπήσει" τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ στο μεταγραφικό παζάρι, ο συνήθως ρέστος Ανάργυρος κάνει άλλο ένα μπαμ (με τίνος λεφτά, άραγε;) και φέρνει το Μιχάλη Βλάχο απ'τον Απόλλωνα Αθηνών και το Βασίλη Καραπιάλη απ'τη Λάρισα, που την προηγούμενη ημέρα είχε κάνει και δηλώσεις ως παίκτης του... Παναθηναϊκού!

Ο Ολυμπιακός ξεκινάει τη σεζόν εντυπωσιακά. 1η αγωνιστική στο στάδιο "Καραϊσκάκη" υποδέχεται την ΑΕΚ που μόλις έχει πραγματοποιήσει μια σπουδαία μεταγραφή : Του Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς, πρωταθλητή Ευρώπης με τον Ερυθρό Αστέρα λίγους μήνες πριν και βασικό στέλεχος της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας στο Μουντιάλ της Ιταλίας. "Έρχεται η ΑΕΚ του Ντούσαν με τον παικταρά που έσβησε το Μαραντόνα για να αλώσει το Καραϊσκάκη", έγραφαν οι εφημερίδες. Αλλά η ΑΕΚ του Ντούσαν δεν ήξερε τι την περίμενε... Με το που πατάει το πόδι της στο γήπεδο, την "καλωσορίζει" ο Νίκος Τσιαντάκης στο 3ο λεπτό, ενώ στη συνέχεια την... αρπάζει ο Όλεγκ Προτάσοφ και την... ξεπουπουλιάζει. Χατ-τρικ του Σοβιετικου μέσα σε 26 λεπτά (8' - 18' - 34') και η ΑΕΚ πριν καλά καλά κλείσει το ημίχρονο έχει φάει 4 γκολ. Το τελικό 4-2 αποτέλεσε "βάλσαμο" στις πληγές του λαβωμένου Ολυμπιακού, αλλά δυστυχώς δεν αποτέλεσε τη γιατρειά.

Η ομάδα συνέχισε να ταλανίζεται απ'τη διοικητική ανυπαρξία. Οι παίκτες έπαιζαν απλήρωτοι, τους οφείλονταν μισθοί... διετίας σχεδόν, εξωαγωνιστικά ο "Ρίνγκο / Θαλής" έκανε ότι ήθελε, οι Καρράς - Μελισσανίδης διεκδικούσαν μερίδιο απ'την πίτα του πρωταθλήματος... Ο Ολυμπιακός ήταν δέσμιος μιας αρρωστημένης κατάστασης και λίγο πολύ όλοι έβλεπαν οτι δεν υπήρχε φως στο τούνελ. Ωστόσο, επειδή αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και το νοικοκύρη, λίγος καιρός χρειάστηκε για να ξεσκεπαστούν όλα.

Προς τα τέλη του 1991 υπήρξαν έντονες φήμες ότι μια ψυχή πήγε να βάλει "χέρι" στις μετοχές του Ολυμπιακού. Υπήρξαν πιο έντονες φήμες οτι ο ίδιος ο Σαλιαρέλης πρόσφερε σε πρόεδρο αντίπαλης ομάδας που το όνομα του άρχιζε από "Γιώργος" και τελείωνε σε "...γιάννης", ως επίδειξη καλής θέλησης, το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του Ολυμπιακού! Οι πιο "γάτοι" δεν αρκέστηκαν στο να ανέχονται φημολογίες - πόσο μάλλον αυτές που άφηναν... ίχνη πίσω τους - και πήραν την κατάσταση στα χέρια τους : Η κόντρα οργανωμένων - Σαλιαρέλη που αρχικά περιοριζόταν στους λεκτικούς διαξιφισμούς πέρασε στην... χειροπρακτική και κάποια καλά παιδιά απ'την "7"... έπεισαν το Σαλιαρέλη να αποχωρήσει "με το κακό ή με το... χειρότερο" εν μία νυκτί από την ΠΑΕ. Ο αντιΒαρδινογιαννισμός είναι στο φουλ απ'τα διαδραματιζόμενα της περασμένης σεζόν και με το κολπάκι των μετοχών επί θύραις ο Σαλιαρέλης καταλαβαίνει οτι ή θα παραχωρήσει τις μετοχές του, ή δε θα τη βγάλει καθαρή...

Χωρίς πολλά πολλά λοιπόν και με το φόβο της... ανελέητης κλωτσοπατινάδας, αποφασίζει να κάνει την ηρωϊκή έξοδο (άλλωστε είχε και προβλήματα με τη δικαιοσύνη) και τον Ιανουάριο του 1992 ο Σαλιαρέλης μεταβιβάζει τις μετοχές του στο Γιώργο Μπανασάκη και εξαφανίζεται. Ο νέος πρόεδρος του Ολυμπιακού αγόρασε το μετοχικό μερίδιο του Αργύρη Σαλιαρέλη όχι από τον ίδιο αλλά από... Ελβετούς τραπεζίτες από τους οποίους ο Σαλιαρέλης είχε πάρει δάνειο, βάζοντας υποθήκη τις μετοχές του Ολυμπιακού (!) και τον πύργο του στην Αίγινα. Σε δηλώσεις του στον τύπο αρκετά χρόνια αργότερα, ο Γιώργος Μπανασάκης είχε πεί : "Ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού, Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, είχε στείλει συνεργείο της Εφορίας στην ΠΑΕ για να "ξετινάξουν" τα βιβλία. Διαπιστώθηκαν πράγματα που εγώ δεν γνώριζα. Για παράδειγμα οι τρεις Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές που είχαν αποκτηθεί το καλοκαίρι του 1990 φαινόταν στα βιβλία της ΠΑΕ ότι είχαν κοστίσει 21 εκατ. δολάρια : ο Προτάσοφ 11, ο Λιτόφτσενκο 7 και ο Σάβιτσεφ 3. Δεν ξέρω αν είχαν υπερτιμολογηθεί. Το κράτος πάντως και η Τράπεζα Κρήτης ζητούσαν από τον Ολυμπιακό 3 δισ. δρχ. για φόρους και χρέη, δηλαδή έξι φορές περισσότερα χρήματα από όσα ήταν το συνολικό μετοχικό κεφαλαίο της ΠΑΕ".

Την εποχή εκείνη - λίγο μετά την (αναγκαστική) απόσυρση του αχυράνθρωπου Σαλιαρέλη απ'το προσκήνιο, είχε εμφανιστεί κάποιο σενάριο, σύμφωνα με το οποίο ομάδα εφοπλιστών προεξέχοντος του εφοπλιστή Κασιδόκωστα, επιθυμούσε να εξαγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του Ολυμπιακού. "ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ" βγάζει πρωτοσέλιδο το "ΦΩΣ", αλλά όποιος είδε τους εφοπλιστές τελικά, ας το πεί και σ'εμάς. Ο μοναδικός εφοπλιστής που πραγματικά ενδιαφερόταν για το παρόν και το μέλλον του Ολυμπιακού, ήταν ένας παλιός γνωστός : Ο Σταύρος Νταϊφάς...

Ο Νταϊφάς σε ανύποπτο χρόνο είχε πεί πως αισθανόταν τύψεις που ο Ολυμπιακός πέρασε απ'τα χέρια του στα χέρια του Κοσκωτά και πως ήταν χρέος του να επανορθώσει. Ως επικεφαλής ομίλου επιχειρηματιών, συνεπικουρούμενος του Σωκράτη Κόκκαλη, παίρνουν στα χέρια τους τον έλεγχο της ΠΑΕ με στόχο την εξυγίανση της ομάδας και την επιστροφή στους τίτλους. Οι όποιες αντιρρήσεις του Μπανασάκη κάμπτονται (με τη βοήθεια και της "7") και ο δρόμος για την είσοδο των Νταϊφά - Κόκκαλη είναι πλέον ανοιχτός.
Ο ίδιος ο Μπανασάκης - που βρέθηκε μπλεγμένος και αυτός μια πολύχρονη δικαστική διαμάχη - είχε δηλώσει σχετικά με το θέμα : "Εγώ τον Απρίλιο του '92 δεν αρνήθηκα ποτέ μου να παραδώσω τον Ολυμπιακό στην εννεαμελή επιτροπή του Πρωτοδικείου ­ το ξέρω πολύ καλά ότι δεν είμαι ο Νιάρχος. Απλά έβαζα εκείνο τον καιρό κάποια χρήματα που κανένας δεν πλήρωνε, τα οποία και πίστευα ότι θα έπαιρνα πίσω".

Το Μάρτιο του 1992 το πρωτοδικείο Πειραιά ορίζει διοικητικό συμβούλιο στην ΠΑΕ Ολυμπιακός με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά ενώ ο Σ. Κόκκαλης συμμετείχε σε αυτό ως μέλος του Δ.Σ. Επίσης, με τον νόμο 2021 του 1992 ρυθμίζονται τα χρέη που είχαν δημιουργηθεί στον Ολυμπιακό από τη "λαίλαπα Κοσκωτά". (*)

Αξίζει να κανουμε εδω μια "κοκκινη" παρένθεση για να παραθεσουμε ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ στους τζαμπατζήδες του αρθρου 44 που "κλαιγονται" περι ευνοημένου Ολυμπιακού....

Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ "χάρισμα χρέους" στον Ολυμπιακό. Είναι ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ και όχι χάρισμα όπως κάποιοι έντεχνα συνεχίζουν να λένε μέσα από μία σειρά αναληθών δημοσιευμάτων (ακούς Φίλιππε;).

Συγκεκριμένα : Το σύνολο των χρεών του Ολυμπιακού προς το δημόσιο για τις χρονιές πριν την 27-03-1992 έφταναν το ποσό των 3.110.206.402 δρχ. και καταβλήθηκαν μέχρι τελευταίας δραχμής από την νυν διοίκηση. Το παραπάνω ποσό είχε ξεκινήσει από τα 872.478.812 δρχ. και προστέθηκαν προσαυξήσεις (αφού κανείς πριν την τωρινή διοίκηση δεν είχε πληρώσει από το 1987 εώς το 1992) ύψους 2.237.757.590 δρχ.

Εκτός από τις οφειλές προς το δημόσιο η διοίκηση του Ολυμπιακού είχε να αντιμετωπίσει δύο ακόμη αγκάθια που είχαν να κάνουν με οφειλές των προηγουμένων διοικήσεων της ΠΑΕ προς τρίτους :

1) Πρώτα για την περίπτωση των μεταγραφών των Όλεγκ Προτάσοφ και Γκενάντι Λιτοφτσένκο από την Ντιναμό Κιέβου, για την οποία ο Ολυμπιακός κατηγορήθηκε στην FIFA για απάτη.

2) Για υποχρεώσεις προς άλλες ΠΑΕ (π.χ. οι οφειλές στην Λάρισα από την μεταγραφή του Βασίλη Καραπιάλη).

Για την υπόθεση Προτάσοφ και Λιτοφτσένκο, η ΠΑΕ κατέβαλλε στην Ντιναμό Κιέβου - μετά από εντολή της FIFA - το ποσό των 718.000.000 δρχ. και έτσι αποκαταστάθηκε το κύρος του Ολυμπιακού εκτός συνόρων. Για τις άλλες οφειλές των διοικήσεων προς τρίτους πριν τον Μάρτιο του 1992, η ΠΑΕ κατέβαλλε το ίδιο διάστημα το ποσό των 250.000.000 δρχ.

Συνολικά δηλαδή εκτός από το ποσό των 3.110.206.402 δρχ. που κατεβλήθησαν στο Ελληνικό Δημόσιο, ακόμη 1.000.000.000 δρχ. δόθηκε για οφειλές προς τρίτους.

Στα παραπάνω ποσά να προσθέσουμε και τα χρήματα που ήδη πληρώθηκαν προς το Ελληνικό Δημόσιο την περίοδο 1992-2001 και προέρχονταν από άλλες δραστηριότητες της εταιρείας με σημαντικότερο τον τομέα των φόρων για μεταγραφές ποδοσφαιριστών και τις ανανεώσεις των συμβολαίων, καθώς επίσης και τον ΦΠΑ που έχει καταβληθεί επίσης προς το κράτος.

Αυτό το ποσό ξεπερνά τα 5 δις. δρχ. και σε συνάρτηση με τα προηγούμενα η διοίκηση του Σωκράτη Κόκκαλη έχει πληρώσει μέχρι τελευταίας δραχμής στο δημόσιο ποσό που ίσως να αγγίζει τα 9 δισεκατομμύρια δραχμές.

Χάρισμα, δηλαδή...

Συνεχίζουμε απο εκει που ειχαμε μεινει μετα την "απαντηση" στα καθε ειδους τσόλια...

Το χάος που επικρατούσε στον Ολυμπιακό ήταν απερίγραπτο. Από τα στοιχεία των ορκωτών λογιστών που χρησιμοποίησαν οι Κόκκαλης - Νταϊφάς ώστε να συγκεντρώσουν ποιές πραγματικά ήταν οι οφειλές της ΠΑΕ προς τρίτους, προέκυπτε ότι επί διοικήσεως Σαλιαρέλη όχι μόνο δεν έγιναν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, αλλά χρωστούσαν και σε όλους από πάνω! Επίσης, τα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών ήταν ένα σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, αφού ούτε οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές δεν γνώριζαν τι έπαιρναν και πόσα τους χρωστούσαν! Τέλος, δεν υπήρχε ούτε καν μετοχολόγιο, δεν γνώριζε κανείς δηλαδή ποιοι είναι οι μέτοχοι και πόσα χρήματα έχει βάλει ο καθένας.

Στην πρώτη γενική συνέλευση μετά τον διορισμό της διοίκησης από το Πρωτοδικείο, οι οκτώ από τους εννέα διαχειριστές που διόρισε το Πρωτοδικείο έβαλαν τα χρήματα που χρειάζονταν για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου ώστε να αποκτήσει ο Ολυμπιακός διοίκηση. Η αύξηση που έγινε τότε ξεπέρασε το 1,3 δισ. δρχ. και είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Ηταν μια αύξηση ενδεικτική των προθέσεων του Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος παράλληλα είχε υπό τον έλεγχο του και το τμήμα μπάσκετ του Ολυμπιακού.

Ο Ολυμπιακός έχασε στις - εξωαγωνιστικές - λεπτομέρειες εκείνον τον τίτλο απ'την ΑΕΚ (ΑΕΚ 54β., Ολυμπιακός 51β., Παναθηναϊκός 48β., ΠΑΟΚ 38β.). Εκείνη η σεζόν δεν πήγε εντελώς χαμένη τουλάχιστον. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε και πάλι το κύπελλο Ελλάδας σε διπλό τελικό ενάντια στον ΠΑΟΚ (20/05/1992 1-1 στην Τούμπα, 27/05/1992 2-0 στο Καραϊσκάκη), ενώ ο κόσμος πλέον είχε δικαίωμα στο όνειρο μετά την οριστική απεμπλοκή του αχυράνθρωπου Σαλιαρέλη απ'τα διοικητικά της ομάδας και έκανε όνειρα για την επόμενη μέρα. Κάπου εκεί έκλεισε η μαύρη πενταετία του Ολυμπιακού. Μια πενταετία που έφερε στο σύλλογο 2 κύπελλα Ελλάδος, αλλά και μυριάδες προβλήματα. Μια πενταετία που οι οπαδοί του Ολυμπιακού είχαν κάνει το "ο Κοσκωτάς Αμερική / ο Σαλιαρέλης φυλακή / κι εμείς οι Ολυμπιακοί / θα σας γ@μ@με μια ζωή" σημαία τους, δίνοντας θάρρος στους εαυτούς τους αλλά και στους Έλληνες παίκτες όπως π.χ. ο Νίκος Τσιαντάκης, που έπαιζαν απλήρωτοι, αλλά ποτέ δεν αδιαφόρησαν όσο φόρεσαν την τιμημένη "ερυθρόλευκη"...


Ακολούθησαν άλλα 4 "στείρα" χρόνια (1992-1993 / 1995-1996). Ήταν όμως ηλίου φαεινότερο πως επρόκειτο για θέμα χρόνου ο Ολυμπιακός να ξαναβρεί το δρόμο του. Απ'την άνοιξη του 1993 ο Ολυμπιακός πέρασε στα χέρια του Σωκράτη Κόκκαλη και οι "μαύρες τρύπες" των χρεών άρχισαν να κλείνουν, οι παίκτες άρχισαν να πληρώνονται στην ώρα τους. Η διοίκηση Κόκκαλη έκανε λάθη σε αυτή την τετραετία σε επιλογές παικτών, προπονητών και διοικητικών στελεχών, αλλά πέτυχε κάτι σημαντικό : Επανέφερε την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητα στο σύλλογο, πράγμα που τον έκανε και πάλι ιδανικό προορισμό για κάποιον ποδοσφαιριστή. Είχε βέβαια πολλά να αντιμετωπίσει ακόμα : "Καπετάνιους", "Τίγρηδες", Τριβέλλες... παράγοντες δηλαδή που έπαιζαν σημαντικότατο ρόλο στην εξέλιξη των αγώνων που σήμερα διατείνονται οτι κερδίζουν "μέσα στα γήπεδα". Εν πάσει περιπτώσει, ο Σωκράτης Κόκκαλης πήρε τον Ολυμπιακό απ'τον πάτο που τον είχε οδηγήσει το δίδυμο της συμφοράς και τον πήγε ένα σκαλί παραπάνω από εκεί που τον είχαν αφήσει οι Σταύρος Νταϊφάς και Νίκος Γουλανδρής και γι'αυτό του είναι ευγνώμων κάθε σώφρων Ολυμπιακός. Έχει ευθύνες που δεν έχει δώσει τη δέουσα προσοχή ώστε ο Ολυμπιακός να ανέβει ακόμα πιο ψηλά; Αυτό είναι μια άλλη ιστορία...



(*) Πριν ο Κόκκαλης μπεί στον Ολυμπιακό, είχε πάει στον τότε πρωθυπουργό, Κ. Μητσοτάκη. Το θέμα της συνάντησης ήταν να δούν το θέμα της ρύθμισης των χρεών που είχαν δημιουργηθεί στον Ολυμπιακό πριν το 1992. Πριν ξεκινήσουν, ο Κ. Μητσοτάκης, λέει στον Κόκκαλη : "Ξέρεις ποιός ήταν πριν από σένα εδώ; Ο κ. Βαρδινογιάννης... Μου είπε "δώσε στον Κόκκαλη τα ψηφιακά, αλλά μην τον αφήσεις να πάρει τον Ολυμπιακό"! Τα παραπάνω ανέφερε ο ίδιος ο Κόκκαλης σε συνέντευξη τύπου στις 18/06/2003, προκαλώντας μάλιστα τον Κ.Μητσοτάκη ή τον Β.Βαρδινογιάννη να το διαψεύσει. Πράγμα που φυσικά δεν έγινε ποτέ...

Comments

Add New Search

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."