Με τον προπονητή να θέλει… χρόνο, την ομάδα αρκετούς βαθμούς μπροστά από αντίπαλους που ήδη έχουν καταφέρει να βρίσκονται ένα βήμα πριν την πλήρη κατάρρευση και εν αναμονή του ντέρμπι στη φωλιά του λαγού που μπορεί να λήξει πρόωρα ακόμα και το πρωτάθλημα, το σημαντικότερο γεγονός που αφορά την ομάδα είναι υπόγειο: ο Ντάρκο έχει πρόβλημα με τον προπονητή! Και δεν είναι μόνος, απ’ό,τι λέμε, αλλά αυτός είναι που δεν μπορεί να το κρύψει, ακόμα κι όταν σκοράρει, ακόμα κι όταν παίζει!
Ο Ντάρκο δεν είναι … κόσμιος. Θυμίζει αντράκι που παίζει και δέρνει με όρους αλάνας ακόμα. Το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα και ο Ντάρκο έχει μια βαλκάνια νοοτροπία ανδρισμού. Είτε διαμαρτύρεται, είτε πανηγυρίζει το κάνει με ένταση και τσαμπουκά, εσχάτως δε αυτά έχουν –έστω και μη ευθέως ομολογούμενο- συγκεκριμένο αποδέκτη: τον προπονητή!
Η κριτική είναι μονοδιάστατα εις βάρος του φονιά. Φτάνει δε εσχάτως στα όρια της αποδοκιμασίας εναντίον του, ακόμα κι όταν σκοράρει! Είναι, λέει, επαγγελματίας και αυτή δεν είναι συμπεριφορά επαγγελματία ποδοσφαιριστή! Σωστό μεν, αλλά…

Αλλά εγώ δεν πιστεύω στον "επαγγελματισμό". Σε αυτόν που απαιτεί πειθαρχία χωρίς να αντιμιλάς και να παίζεις όπου και όπως σου λένε και να λες κι ευχαριστώ κλπ....
Κολοκύθια!
Σε κάθε ανθρώπινη σχέση, ανεξαιρέτως, γίνεται μία συνεχής δοκιμασία δυνάμεων. Αυτός που μπορεί επιβάλλεται. Οι άλλοι ακολουθούν. Και πάλι όχι ως κοπάδι, ούτε αδιακρίτως, αλλά σύμφωνα με τις προσωπικές τους προσαρμοστικές διαφοροποιήσεις.
Όσο ισχυρότερη προσωπικότητα διαθέτει κανείς τόσο δυσκολότερα ακολουθεί και αν το κάνει θα πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του. ΑΝ βρεθεί κάποιος να του επιβληθεί με οποιονδήποτε τρόπο...
Προφανώς ο Ντάρκο (αν αντιδρά κλπ) βρίσκει ότι μπορεί να τον παίρνει να επιβάλλει τους όρους του στην παρούσα συγκυρία. Και γιατί να μην το βρίσκει;;; Όταν πχ στην πρώτη του χρονιά είδε την θέση του προπονητή να καθίσταται με τους χειρισμούς του Προέδρου εντελώς ανυπόληπτη και ανίσχυρη (εδώ αποδόμησε και το περσινό σύστημα Διοίκησης που είχε στήσει ο ίδιος του ο γιος!!!), τί συμπέρασμα να βγάλει για την ισορροπία και τον συσχετισμό δυνάμεων στην ομάδα κάποιος έμπειρος και κωλοπετσωμένος;;; Ότι ο εκάστοτε προπονητής είναι ήδη αξιωματικά πάνω από τους παίχτες;;;; Ας γελάσουμε δυνατά: ΧΟ ΧΟ ΧΟ!!!! Ειδικά με περίεργες συμπεριφορές που τον προκαλούν, όπως πχ το να τον παίρνουν στην αποστολή και να ταξιδεύει στη Δανία αλλά να μην κάθεται τελικά ούτε καν στον πάγκο, πώς να μην αντιδράσει ο κάθε Ντάρκο; Και γιατί;;; Στο όνομα κάποιας αφηρημένης θεσμικής τάξης που δεν την υποστηρίζει κανένας απολύτως στην ομάδα;;

Είναι σαν να ζητάνε το λόγο οι γονείς από το βλαστάρι τους που τσαμπουκαλεύεται, μπινελικώνει και πουλάει νταηλίκι αντιμιλώντας ακόμα και στους ίδιους, λέγοντάς του ότι "δεν πρέπει Κωστάκη να μιλάμε άσχημα" ενώ κάθε ώρα οι ίδιοι σκοτώνονται και βρίζονται μπροστά του!

Σε αυτήν τη βάση είναι απολύτως λογικό ο Ντάρκο να ελέγχει μέχρι πού τον παίρνει να το σπρώξει.

Από την μεριά του ο Βαλβέρδε χειρίζεται το θέμα αρκετά καλά. Ακόμα και το βρισίδι του φονιά, πάνω σε πανηγυρισμούς στο όριο της παρεξήγησης, μετά από κρίσιμο γκολ σε ντέρμπι, δεν του το χάρισε, αλλά το αντιμετώπισε άμεσα, δείχνοντας ποιός είναι το αφεντικό. Τουλάχιστον ποιός θέλει να είναι το αφεντικό. Και ότι κανενός Ντάρκο δεν θα του περάσει εύκολα. Και μάλιστα χωρίς να έχει κάποιου είδους στήριξη από την Διοίκηση!

Πού θα καταλήξει αυτή η ιστορία δεν το ξέρω, ούτε μπορεί να πει κανείς εύκολα και με σιγουριά. Ο Τροντ σε ανάλογες περιστάσεις έχασε το παιχνίδι και έγινε τελικά η "bitch" τόσο του Ριβάλντο και της παρέας του, όσο και του Τζόλε και της παρέας του, δηλαδή όλων πλην του φουκαρά του Στολτίδη που έτρεχε για τους υπόλοιπους! Δεν στηρίχτηκε κι αυτός από την Διοίκηση, αλλά προφανώς δεν το "είχε" κιόλας, δεν είχε δοκιμαστεί σε πιο θερμόαιμες και εικονοκλαστικές συγκρούσεις, έχοντας μέχρι τότε κληθεί να διαχειριστεί ξεσπάσματα Σκανδιναυών που το περισσότερο για το οποίο φοβίζουν είναι να μη φύγει κανένας πόντος!!! Το αποτέλεσμα ήταν να είμαστε ομάδα Globetrotters, να περνάμε αέρα με τις προσωπικές πρωτοβουλίες από κάθε γήπεδο εντός, αλλά στην Ευρώπη η παιδική χαρά, χωρίς προπονητή και πλάνο, να υφίσταται το μεγαλύτερο στραπάτσο στην πολυετή παρουσία της στους ομίλους του Τσ.Λ.!
Ο Βαλβέρδε μέχρι τώρα δεν δείχνει να μασάει. Και μπράβο του! Παίζει μάλλον ρόλο ότι δεν νιώθει ανασφαλής, δεν θεωρεί ότι ο Ολυμπιακός είναι γι’ αυτόν μεγάλο και αποφασιστικό στοίχημα: δεν περιμένει να φτιάξει όνομα στην Ελλάδα- κι αν δεν φτιάξει και πάλι δεν τρέχει τίποτα! Δεν θα καταλήξει να διδάσκει την χαρά του ποδοσφαίρου στις Μπενελούξ φυτείες τουλίπας ούτε στον Κωστέα-Γείτονα…. Όποιος δεν του κάνει βλέπει πάγκο. Βέβαια τα κενά έτσι δεν κλείνουν και χάνει παίχτες πολύτιμους σε καιρούς χαλεπούς και λείψανδρους, αλλά και πάλι το γάντι το σηκώνει και το χειρίζεται καλά! Αν οι αλλαγές στο 80’ (που δεν έχουν άλλο νόημα παρά μόνο να στείλουν το μήνυμα…) γίνονταν εκεί κατά το 60’-65’, κανείς δεν θα μπορούσε να του πει κουβέντα.
Ο Ντάρκο μέχρι στιγμής έχει περιοριστεί σε δεκάλεπτες συμμετοχές. Και σε μετρημένα παιχνίδια που έχει παίξει από την αρχή και όλος ο κόσμος βλέπει ότι δεν αντέχει. Στην κατάσταση που βρίσκεται, ενός μεγάλου ποδοσφαιριστή που βρίσκεται στο κατώφλι του τέλους και μπορεί να παίζει μόνο περιορισμένο χρονικό διάστημα, είναι δύσκολο να επιβάλει τους όρους του, όσο κι αν το δοκιμάζει. Σύμμαχο έχει μόνο την δεινότητά του στο σκοράρισμα. Που καλό θα ήταν να την χρησιμοποιεί για να οικοδομήσει περαιτέρω την αξιοπρέπειά του και όχι για να αποδομήσει τον προπονητή, σε μία μάχη που την ξεκινάει ο ίδιος, ευρισκόμενος μάλιστα σε μειονεκτική θέση…
Ο μόνος του ουσιαστικός σύμμαχος εναντίον του Βαλβέρδε είναι αυτό που προανέφερα: η «μπόσικη» θέση του προπονητή, του κάθε προπονητή σε αυτήν την ομάδα. Με αυτήν τη διοίκηση, η κοκκορομαχία δεν αποφεύγεται. Με αυτόν τον προπονητή όμως και με δεδομένες τις αναιμικές (πλην σκοραρίσματος) εμφανίσεις του, καλό θα ήταν να την απέφευγε ο ίδιος. Λάθος ανάγνωση Ντάρκο! Το παλληκαράκι μπορεί να μην μας έχει πάρει τα μυαλά ως τώρα και να μπλέκεται ο ίδιος κάθε τρεις και λίγο, αλλά την κατάσταση την χειρίζεται καλά και με αντίστοιχες … cojones, και μάλιστα χωρίς πλάτες από κανέναν! Δεν είναι Χοσέ-Πεπ-Zen Master-Σεγκούρα. Ούτε και λαπάς, όπως φαίνεται! Δεν παίζει στο επίπεδο των αφηρημένων ευχών περί … «επαγγελματισμού»: το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα και αυτός το παίζει αντρίκια, σε παίζει αντρίκια- αλλά και μετρημένα: δεν σε πετάει, σε αφήνει με τέτοιον όπως τρόπο που πετιέσαι μόνος σου….
Εκτός αν προτιμάς να πέσεις με τσαμπουκά- μου δείχνει τέτοιος μαγκάκος ο Σέρβος, καλοπαιδαράς και ζόρικος!

Σε αυτήν την περίπτωση το Κατάρ θα είναι ειδυλλιακό για όλους!

Πλην του Σωκράτη, πιθανόν: πού να τρέχεις χειμωνιάτικα να βρεις φορ περιωπής και μάλιστα χωρίς το άλλοθι του περιορισμού των θέσεων για ξένους!

Comments

Add New Search

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."